İşi Bırakmış Olan Kişi Ve Kurumlara Elektronik Tebligat Yolu İle Tebliğ Yapılamaz

Bilindiği üzere, işe başlamak gibi işi bırakmak da vergi mükelleflerinin en doğal hakkıdır.  Vergi  kanunlarımızda mükellef olunan zaman dönemi ilgili olarak işi bırakma bildiriminden sonra dahi birçok yükümlülük söz konusudur. Örneklemek gerekirse defter ve belgeleri saklama mecburiyeti ve istenildiğinde ibraz mecburiyeti bunlardan birisidir.

Elektronik tebligat uygulaması ile   birlikte işi bırakma bildiriminde bulunanların veya mükellefiyetleri resen terk ettirilen gerçek ve tüzel kişilerin elektronik tebligat yükümlüsü olmaya devam edip etmeyecekleri tartışılagelmektedir.

Uygulamada İşi Bırakanlara Elektronik Tebligat Yapılmaktadır.

Uygulamada vergi  idaresi işi bırakma veya mükellefiyeti resen terk ettirilme durumunda dahi  gerçek ve tüzel kişilere elektronik ortamda tebligat yapmaya devam etmekte ve bunu geçerli kabul etmektedir.  Elbetteki ki bu tebligatlar birçok hukuki ve cezai sorumluluğa yol açabilmektedir. Örnek vermek gerekirse işi bırakma bildiriminden sonra kendisinden elektronik tebligatla defter ve belge ibrazı istenen kişiler bu tebliğe vakıf olamamaları sonucunda  defter ve belge ibraz etmemek suçundan dolayı ceza yargılamasına muhatap olacaklardır ve  ilgili yıl defterlerinde kayıtlı indirimleri hiçbir şekilde kabul edilmeyecektir. Bunun sonucu olarak da ciddi bir vergi ve ceza yükü ile karşı karşıya kalacaklardır.

Peki gerçekten de vergi idaresinin iddia ettiği ve uyguladığı gibi işi bırakanların veya mükellefiyeti resen terk ettirilenlerin elektronik tebligat yükümlülüğü devam etmekte midir?  Bu soruya halihazırda verilmekte olan mahkeme kararları ve idare uygulamalarına karşın, net bir şekilde hayır yanıtını verebiliriz.

213 Sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 107/A Maddesi Ve 456 Numaralı Vuk Tebliği

Bilindiği gibi, Vergi Usul Kanunu (VUK)’nun 107 /A maddesi ile “elektronik ortamda tebliğ” düzenlemesi yapılmış ve 27.08.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 456 numaralı VUK Genel Tebliği ile de “elektronik ortamda tebliğ” uygulaması 01.01.2016 tarihinden itibaren hayatımıza girmiştir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 107/A maddesinde:”(Ek: 23/7/2010-6009/7 md.) Bu Kanun hükümlerine göre tebliğ yapılacak kimselere, 93 üncü maddede sayılan usullerle bağlı kalınmaksızın, tebliğe elverişli elektronik bir adres vasıtasıyla elektronik ortamda tebliğ yapılabilir. (Ek fıkra: 7/4/2015-6637/5 md.) Elektronik ortamda tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır. Maliye Bakanlığı, elektronik ortamda yapılacak tebliğle ilgili her türlü teknik altyapıyı kurmaya veya kurulmuş olanları kullanmaya, tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getirmeye ve kendisine elektronik ortamda tebliğ yapılacakları ve elektronik tebliğe ilişkin diğer usul ve esasları belirlemeye yetkilidir.” hükümlerine yer verilmiştir.

456 Sıra No’lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nin 4. Maddesi

Maliye Bakanlığına verilen yetkiye istinaden Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre tebliği gereken evraka ilişkin tebligatın elektronik ortamda yapılmasının sağlanması ile ilgili usul ve esasları belirlemek için çıkarılan ve 27/08/2015 tarih ve 29458 sayılı Resmi Gazetede Yayımlanan 456 Sıra No’lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nin 4. maddesinde tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getirilen ve kendisine elektronik ortamda tebliğ yapılabilecek olanlar ise a) Kurumlar vergisi mükellefleri, b) Ticari, zirai ve mesleki kazanç yönünden gelir vergisi mükellefiyeti bulunanlar (Kazançları basit usulde tespit edilenlerle gerçek usulde vergiye tabi olmayan çiftçiler hariç), c) İsteğe bağlı olarak kendilerine elektronik tebligat yapılmasını talep edenlerdir.